Κάθε Πέμπτη κοιτάζω και εγώ για χάζι τα ζώδια στην Athens Voice, όπως και η μισή (τουλάχιστον) Αθήνα. Έχουν πλάκα. Αλλά δυστυχώς οι περισσότεροι που τα διαβάζουν δεν το κάνουν για πλάκα. Λιγότερο ή περισσότερο πιστεύουν ότι μπορούν πράγματι να τους πούνε κάτι για την καθημερινότητά τους και τα προβλήματά τους. Λιγότερο ή περισσότερο, πιστεύουν ότι τα ζώδια αποκαλύπτουν τα γενικά χαρακτηριστικά της προσωπικότητας κάποιου. Ξέρετε, οι Δίδυμοι είναι διπρόσωποι, οι Ιχθύς ευαίσθητοι, οι Σκορπίνες οι καλύτερες στο κρεβάτι κτλ. Και - οι ελεύθεροι εκεί έξω θα το γνωρίζετε - δεν υπάρχει σχεδόν καμία κοπέλα που να μη σε ρωτήσει, όταν πρωτοβγείτε, τι ζώδιο είσαι (το ίδιο ισχύει και για τους γκέι). Ξενέρα μεγάλη φίλε...
Τα ζώδια όμως είναι μια ανοησία, μια τρομερά μεγάλη ανοησία. Η οποία έχει απλωθεί σαν πανούκλα, με αποτέλεσμα διάφοροι αστρολόγοι εκεί έξω να τα κονομάνε και να χαίρουνε μεγαλύτερης εκτίμησης από τον siddhartha, που είναι ιστορικός. Τα κονομάνε κοινώς απατεώνες και κομπιναδόροι, με την ανοχή και την ενεργό συμμετοχή της πλειονότητας της κοινωνίας. Όταν το έψαξα το θέμα έβαλα τα γέλια με το τι πραγματικά συμβαίνει. Και ελπίζω να γελάσετε και εσείς λίγο διαβάζοντας παρακάτω.
Ας αρχίσουμε από τα βασικά. Η αστρολογία είναι θεμελιωμένη στο έργο του αρχαίου Έλληνα αστρονόμου Πτολεμαίου. Από την αρχαία Ελλάδα προκύπτουν τα ωροσκόπια, τα δώδεκα ζώδια και η πίστη ότι οι κινήσεις των ουρανίων σωμάτων επηρεάζουν την ανθρώπινη προσωπικότητα και συμπεριφορά. Από την εποχή του Πτολεμαίου όμως προοδεύσαμε. Και κοιτώντας τον ουρανό ανακαλύψαμε διάφορα ενδιαφέροντα πράγματα, που εκείνος δεν μπορούσε να δει.
- Πρώτα-πρώτα, δεν υπάρχουν μόνο δώδεκα αστρικοί σχηματισμοί από τους οποίους περνάει ο Ήλιος, αλλά δεκατέσσερις. Αυτό σημαίνει ότι κανονικά θα έπρεπε να υπάρχουν 14 ζώδια. Μια τέτοια απόπειρα πράγματι έγινε (από τον αστρολόγο Steven Schmidt), αλλά δεν έπιασε.
- Δεύτερον, η αστρολογία ισχυρίζεται ότι κάθε πλανήτης ασκεί μια, έστω και μικρή, επίδραση στους ανθρώπους. Αλλά για αιώνες έκανε "ακριβείς προβλέψεις" αποδεχόμενη μόνο εφτά πλανήτες (οκτώ με τη Γη), εκείνους δηλαδή που μπορούσαν να δούνε οι αρχαίοι με γυμνό μάτι. Αυτούς που ανακαλύψαμε αργότερα χάρη στα τηλεσκόπια (Ουρανό, Ποσειδώνα και Πλούτωνα - αν και ο τελευταίος συζητιέται πλέον αν είναι πλανήτης) δεν ήξερε τι να τους κάνει και γι’ αυτό παρίστανε ότι δεν υπάρχουν, μέχρι να τους "βολέψει" κάπου.
- Τρίτον και σπουδαιότερο - ΚΑΙ ΕΔΩ ΠΕΦΤΕΙ ΤΟ ΜΕΓΑΛΟ ΓΕΛΙΟ - ξέρουμε σήμερα πως στη διάρκεια των αιώνων η Γη αναπηδά ελαφρώς καθώς γυρίζει γύρω από τον Ήλιο. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα να μεταβάλλεται η θέση του Ήλιου ως προς τους 12 αστερισμούς του ζωδιακού κύκλου, όπως τους βλέπουμε από τη Γη. Οι αστρολόγοι όμως δεν το λαμβάνουν υπόψη αυτό, αλλά συνεχίζουν να παριστάνουν πως οι αστερισμοί βρίσκονται στην ίδια θέση που τους αντίκριζε πριν τόσα χρόνια ο Πτολεμαίος! Για να σας το κάνω πιο λιανά: Αν κάποιος γεννηθεί μεταξύ 21 Μαρτίου και 20 Απριλίου, είναι, υποτίθεται, Κριός. Σε ολόκληρο τον 20ο αιώνα όμως, στις ημερομηνίες αυτές ο Ήλιος βρισκόταν στους Ιχθύς, εξαιτίας των παιχνιδιών της τροχιάς του πλανήτη μας. Άρα, όποιος γεννήθηκε τότε, θα έπρεπε κανονικά να είναι Ιχθύς!
Σκεφτείτε τώρα το γελοίο του όλου πράγματος, πόσες προβλέψεις και συζητήσεις έχουν γίνει για τα ζώδια, τη στιγμή που κανείς από εμάς δεν είναι στην πραγματικότητα το ζώδιο που νομίζει... Το ίδιο ανυπόστατες είναι και οι βλακείες που λένε για το Φεγγάρι, ότι οι φάσεις του (ειδικά η πανσέληνος) επηρεάζει τους ανθρώπους και τους κάνει να συμπεριφέρονται παράξενα και βίαια. Κάποιοι ταλαίπωροι έκατσαν και το ερεύνησαν στα σοβαρά, σώζοντάς μας από τον κόπο και το χαζό ερώτημα του "λες;".
ΔΕΝ ΜΕ ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ Ε; ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟΤΕ:
- Terence Hines, Pseudoscience and the Paranormal [1988], 2η εκδ. (Amherst, NY: Prometheus Books, 2003) - ειδικά σελ. 209
- Shawn Carlson, «A Double-Blind Test of Astrology», Nature, Vol. 318 (1985), σελς. 419-425
- James Rotton και Ivan Kelly, «Much Ado about the Fool Moon: A Meta-Analysis of Lunar-Lunacy Research», Psychological Bulletin, Vol. 97 (1985), σελς. 286-306